maandag 23 april 2018

Review: E.T. Explore Me - E.T. Explore Me (Suburban Records, 2018) (Surf / Garagerock)

E.T. Explore Me is een band uit Haarlem, Nederland, die in 2003 opgericht werd en bestaat uit: Joost Varkevisser - zang, sologitaar en orgel, Jeroen Blijleve - basgitaar en Jeroen Kruijs - drums.
De band staat nauw in contact met het Haarlemse kunstenaarscollectief Irrational Library van de Amerikaan Joshua Baumgarten en weigerde lange tijd om een album uit te brengen.
Wel bracht de band een aantal EP's uit op 7" vinyl en als digitale download uit, waarvan de eerste, "Big Black Bull" in het jaar van oprichting verscheen via het Rara Records label.
Vervolgens verschenen: "Vespa Bop" (7" EP, Rara Records, 2007), "Every Town Should Have Its Own One Man Band" (7" EP, Velser Herrie, 2009), "When I'm Gone" (7" EP, Velser Herrie, 2010, inclusief comic boekje door Peter Pontiac) en "Do It" (7"EP, Velserherrie 2012), plus de digitale downloads "Shine", 'Let Me In" en "Psychonaut", die alledrie in februari 2018 .
Ook werden er op enkele compilatie albums bijdragen geleverd, onder andere aan "Just A Little Bit Too High" (The Irrational Library, 2004), "Dutch Garage Rock Explosion" (Kliko records, 2013) en "Subbacultcha! Fall 2008" (Artrocker Records).
Hun debuut album met gelijknamige titel is 13 april 2018 via Suburban Records op zowel LP als CD uitgebracht, met daarop 12 nummers, waarbij vermeldenswaardig is, dat het hoesontwerp door cultheld Typex verzorgd werd, die daarvoor samen werkte met huisvriend en beeldeclecticus Arnoud Snijers, die het inwendige deel van de hoes voor zijn rekening nam.

Het album begint met "Let Me In", een swingende mix van surf, rockabilly en trash, die in een aanstekelijk licht hypnotiserend ritme gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), waarna "Shine" volgt en ik een fantastische uptempo rock song voorgeschoteld krijg, die opnieuw invloeden van surf bevat, terwijl er ook invloeden van horror  filmmuziek in zitten.
Daarna speelt de band "Psychonaut", waarin ik een heerlijke rock song te horen krijg, die psychedelische invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Soy Un Bruto", een snelle mix van surf, garagerock en heavy metal drumwerk, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Soulbleed" zet de band me een geweldige rockabilly song voor in de stijl van The Monsters en deze wordt in een niet al te hoog tempo ten gehore gebracht, om gevolgd te worden door "H.Z. Statue", een verrukkelijke, vrij lange, progressieve psychedelische song, die een hypnotiserend ritme heeft.
Dan hoor ik "Onemanband", waarin E.T. Explore Me me een korte heftige snelle mix van surf en de muziek van The MOnsters voorzet, die swingt als een trein en gevolgd wordt door "Demons", een uitstekende uptempo rock song, die een enigszins melodisch en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Vervolgens hoor ik "Butcher", een lekker in het gehoor klinkende uptempo surf song, "Dig Me Baby", een vrij snelle heftige surf song met invloeden van de muziek van The Butthole Surfers, "Ink", een schitterende licht psychedelische surf song, met invloeden van de muziek van Chris Isaak en country en "Fincheye", een uptempo surf song, die zestiger jaren psychedelische beat, western en lichtelijke Oosterse invloeden heeft en melodisch klinkt.

"E.T. Explore Me" van E.T. Explore Me is een heerlijke plaat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van surf, garagerock en rockabilly houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Vibravoid - Live At Rheinkraut Festival (Stoned Karma Records, 2018) (Psychedelisch / Krautrock)

Vibravoid werd in 1990 te Düsseldorf, Duitsland, opgericht en bestaat uit: Christian Koch - zang en sologitaar, Frank Matenaar - drums en Dario Treese - orgel.
De band heeft zich muzikaal laten inspireren door o.a. (een vroege) Pink Floyd, Electric Prunes, Strawberry Alarm Clock en Spacemen 3 en talloze andere psychedelische progressieve rock bands.
Sinds 2000 heeft Vibravoid diverse LP's en CD's uitgebracht via verschillende labels, zoals: Triggerfish, Nasoni, Anzitisi Records, Krauted Mind Records, Herzberg Verlag en Sulatron.
Nadat ze begin 2013 hun eigen label Stoned Karma Records hebben opgericht, verschijnen daarop hun platen (onder andere "Psychedelic Blueprints - An Introspection Of The Years 2000-2013" en de 6 CD box "Loudness For The Masses"), maar ook staat de band met een nummer ("Nearby Shiras", een cover van Kalacakra) op de LP Head Music van het Fruits De Mer Records label en is in 2013 de 7" gekleurd vinyl single "Colour Your Mind", waarop 3 covers staan, uitgebracht via dat zelfde label uit Engeland, gevolgd in 2015 door de 7" gekleurd vinyl single "Steppin' Stone" , die eveneens 3 covers bevat en via Fruits De Mer verscheen.
De band stond op het "14th Dream Of Dr.Sardonicus" festival te Cardigan, Wales, dat van 5 tot 7 augustus plaats vond en georganiseerd werd door Fruits De Mer Records, waarbij één van de live nummers ongetwijfeld hun nieuwe 7" gekleurde vinyl single met klaphoes, "In-A-Gadda-Da-Vida", was, die 9 augustus 2016 in beperkte oplage via Fruits De Mer Records verschenen is.
De single, werd 30 september 2016 gevolgd door hun nieuwe album "Wake Up Before You Die", dat op hun Stoned Karma Records in een beperkte oplage op LP en CD werd uitgebracht, waarbij de CD uitvoering 4 extra live nummers bevat.
Via Stoned Karma Records verschenen in 2017 de albums "A Night At The Museum" (3LP) en "Triptamine E.P. Volume 5", dat tijdens hun "wake Up Before You Die" optreden in Haus Der Jugend in 2016 werd opgenomen en in een beperkte oplage van 1000 LP's inclusief een kleurenposter op A10 formaat uitgebracht is en op 17 november 2017 verscheen "Mushroom Mantra's", zowel op LP als CD en als download, waarbij vermeldenswaardig is, dat de pre-order editie van de LP in een beperkte oplage van 200 stuks op gekleurd vinyl geperst is en een poster plus picture postcard disc bevat, die een nummer bevat, dat niet op de LP staat, terwijl op de CD uitgave 3 extra nummers staan, die tijdens een opname sessie uit 1992 stammen en niet eerder zijn uitgebracht.
Stoned Karma Records brengt op 25 mei 2018 2 albums van de band tegelijk uit, dat zijn: "Vibrations From The Cosmic Void", die in een beperkte oplage van 500 LP's als pre-order een bonus LP bevat, terwijl het album tevens in een beperkte oplage van 1000 stuks in 3 kleuren zonnestralen vinyl en als CD en digitale download verschijnt en het andere album,"Live At Rheinkraut Festival", waarop basgitarist Ufo Walter te horen is, wordt als 2CD en digitale download uitgebracht.

De 2CD "Live At Rheinkraut Festival", die 16 februari 2018 te Düsseldorf werd opgenomen, bevat slechts 2 nummers, waarvan "Your Mind Is At Ease" op CD1 het eerste is en daarin speelt Vibravoid een 47 minuten durend nummer, dat met eentonige synthesizer klanken begint, waarna de muziek langzaam verandert en ik een fantastisch progressieve psychedelische rock song voorgezet krijg, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een hypnotiserend ritme bevat, waardoor ik de muziek ingezogen lijk te worden, waarna de band het tempo langzaam op voert, om tot een climax te komen, om vervolgens weer over te gaan in een rustiger tempo, waarin ook de eentonige synthesizer klanken weer een belangrijke rol gaan spelen. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
"Ballspeaker" is een veel gespeeld nummer van de band en deze uitvoering, die iets meer dan 70 minuten duurt, is de langste, die ik tot nu toe gehoord heb.
Hierin begint de band in een rustig tempo, dat na korte tijd meer snelheid krijgt en een dansbaar ritme heeft, waardoor stil zitten niet mogelijk blijkt en langzaam verandert de muziek in een geweldig stuk krautrock, dat een hypnotiserend ritme bevat, om opnieuw te veranderen, waarna ik een stukje uptempo progressieve rock voorgezet krijg, dat over gaat in een rustiger tempo en vervolgens weer verandert in een schitterende aanstekelijke krautrock song, die me opnieuw in beweging brengt en naar het einde toe tijdelijk meer psychedelisch en experimenteel wordt, om daarna terug te keren naar het krautrock ritme, waarmee de band me in trance weet te houden.

Vibravoid heeft me met "Live At Rheinkraut Festival" mee op reis genomen in één grote lange trip, waarvan ik na afloop even de tijd nodig had om bij te komen en ik kan dit meesterlijke album dan ook sterk aanraden aan hen, die van krautrock en psychedelische rock houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Dr. Space's Alien Planet Trip Vol.2 - Gloomy Horizon (Space Rock Productions, 2018) (Elektronisch / Progressieve Rock)

De van origine afkomstige Amerikaan Scott Heller, alias Dr Space is oprichter van het Öresund Space Collective, waarvan de overige bandleden uit Denemarken en Zweden komen.
Van de band verschenen al meer dan 20 albums en in de loop der jaren maakte Scott ook solo diverse opnamen, die niet werden uitgebracht en hierbij speelde hij: analoge synthesizers, Korg Monotron, Yamaha CS-10, Octave Cat SRM II, Custom Modular symthesizer en OSCar.
Omdat hij wel het idee had iets met deze opnamen te doen, vroeg hij Nicklas Sörensen (sologitaar en effecten) van de Deense band Papir en Richard Orlando (sologitaar en geluid manipulaties) van Alien Planetscapes uit Amerika, om op enkele nummers mee te spelen.
Dat resulteerde in het album "Vol 1", dat onder de naam Dr Space's Alien Planet Trip in maart 2017 in een beperkte oplage van 300 stuks met een klaphoes verscheen, waarvan er 100 in verschillende kleuren werden geperst en tevens verscheen het album als digitale download met 1 extra nummer (digitale bonus track, zonder Niklas), terwijl de eerste 50 exemplaren een gesigneerde poster bevatten.
Op 4 mei 2018 verschijnt het tweede solo album van Dr. Space's Alien Planet Trip, getiteld "Gloomy Horizon" en hierop speelt Stefan Krey op bas- en sologitaar mee in 3 nummers, terwijl Daniel Lars eveneens sologitaar in deze nummers speelt.
Het album, dat 6 nummers bevat, wordt door het Space Rock Productions label in een beperkte oplage van 410 stuks op 180 gram vinyl uitgebracht, waarvan er 100 op zwart, 155 op licht groen en 155 op rood vinyl worden geperst.

Het eerste nummer van het album heet "A New Beginning" en daarin krijg ik een schitterend rustig nummer voorgeschoteld, dat hoofdzakelijk op gitaar gespeeld wordt en me in een toestand van rust brengt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Boogie With Fidel", een experimenteel klinkend ruimtelijke muziek, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, dat na enkele minuten tijdelijk een dansbaar karakter krijgt, om dan weer verder te gaan in het vorige ritme en tempo, waarna het hele proces enkele keren herhaald wordt.
Dan volgt "The Dark Room Becomes Blue" en hierin brengt Dr. Space's Alien Planet Trip Vol.2 een fantastisch duister klinkend nummer ten gehore, waarin  invloeden van dark wave, spacerock en progressieve rock tot een geheel samengesmolten worden, waarna "Alien Talk" volgt en Dr. Space me een uitstekend ruimtelijk nummer voorzet, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en vrij melodisch klinkt.
In "Lost In The Cave" laat Dr. Space me genieten van een geweldige mix van progressieve rock en spacerock, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en in het bonus nummer, dat niet op de hoes vermeld staat en ik dus maar "Gloomy Horizon" zal noemen, krijg ik een verrukkelijk stuk elektronische muziek te horen, waarin ruimtelijke invloeden gecombineerd worden met experimentele klanken, waarbij het geheel in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en abrupt eindigt.

"Gloomy Horizon" van Dr. Space's Alien Planet Trip Vol.2 is een heerlijk album, waar in van begin tot einde heb genoten en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan elke liefhebber van progressieve rock en elektronische muziek.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Ye Nuns - Don't Worry (State Records, 2018) (Garagerock)

In 2006 werd de Londense band Ye Nuns opgericht als tribuut band voor de Amerikaanse sixties band The Monks, die in Duitsland woonde.
Ye Nuns bestaat uit: Sister Lolo of the Five Wounds - zang, Sister Delia Divinity - sologitaar, Sister Kate Kannibal - basgitaar, Sister Charlemagne - basgitaar, banjo, keyboards en sologitaar, Sister Andrea O'Saintly Bells - keyboards, Sister Banjo Debbie - banjo en Sister Bongo Debbie - drums.
Op 5 februari 2015 bracht de band, die in habijt gekleed gaan als nonnen, hun debuut album "Nun More Black", dat in 2 dagen werd opgenomen, via het Radiowave Recordings label op CD en als digitale  download uit, waarop 13 covers van nummers van The Monks staan.
Het State Records label brengt 7 mei 2018 de allereerste Ye Nuns single uit in een beperkte oplage van 500 stuks op zwaar vinyl.
De 2 songs van de single werden beide geschreven door Eddie Shaw, de oorspronkelijke basgitarist van The Monks en zijn 2 onuitgebrachte nummers van die band.
Vermeldenswaardig is nog, dat The Monks ook daadwerkelijk als monniken gekleed gingen en overeenkomstig hun haardracht ook zo aanpasten.

De A-kant "Don't Worry" is een schitterende rock song, die geheel in de stijl van The Monks gespeeld wordt, dus met een eentonig ritme, dat aan krautrock grenst en tussendoor afwisselende zang en heerlijk gitaarwerk.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Op de B-kant hoor ik de band "Don't Want To Do This" spelen en hierin schotelt Ye Nuns me een fantastische swingende garagerock song voor, die door het gebruik van het keyboards lichte psychedelische invloeden bevat, heerlijk drumswerk heeft en bij tijd en wijle klinkt het nummer zelfs experimenteel.

"Don't Worry" van Ye Nuns is een geweldige single, waarmee de band me tot hun fans mag gaan rekenen, dus die ik iedere liefhebber van garagerock ten zeerste kan aanraden en ik kan verder maar één ding hierover schrijven: Ye Nuns, It's Monk Time!

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: The Honey Pot/Icarus Peel's Acid Rain - Shining Diamonds/Half Space (Fruits De Mer Records, 2018) (Pop / Rock)

Crystal Jacqueline werd in Wiltshire, Engeland geboren en al op jonge leeftijd ontwikkelde ze haar talent en liefde voor muziek.
Ze trad regelmatig in en rond Bath op, die haar lof en een waardevolle ervaring opleverden en verhuisde later verder naar het zuiden van het land, waar ze in verscheidene bands speelde, die in binnen en buitenland optraden.
Ze woont in Devon met haar varken, katten, ganzen en haar partner Icarus Peel.
Samen spelen ze in de band The Honey Pot, die in 2012 startte en in het begin uit 5 personen bestond, maar nadat, in 2013, hun zanger en ook hun basgitarist de band verlieten, nog maar bestond uit: Crystal Jacqueline - zang en piano, Icarus Peel - alle andere instrumenten en Brian Rushbrooke - drums.
In 2010 bracht ze haar solo debuut album "Heal Yourself" via Psychedandy Records uit en in 2012 verscheen haar eerste album met The Honey Pot, getiteld "To The Edge Of The World" op het Mega Dodo label.
In november 2012 nam ze de EP "A Fairy Tale" op met daarop 3 covers: "Cousin Jane" (Troggs), "A Fairy Tale" (Second Hand), "Play With Fire" (Rolling Stones), die door Fruits De Mer Records werd uitgebracht.
Daarna verscheen de LP "Sun Arise" in 2013 via het Mega Dodo Records label op de markt en deze bevat 16 nummers, inclusief de songs van de EP "A Fairy Tale".
Het album Crystal Jacqueline And The Honey Pot, "Electronic Memory", uit 2015, is in een zeer gelimiteerde box oplage van 100 stuks verschenen en bevat een 12 pagina's tellend boekje, 2 ansichtkaarten en een badge.
Ook de uitgave van de band, "Inside The Whale", die 26 februari 2016 door het Mega Dodo Records label werd uitgebracht, verscheen in een beperkte oplage en daarop zijn keyboards speler John Wyatt en basgitarist Simon Fear, die sinds begin 2015 bij de band zitten, voor het eerst te horen.
Het album, dat 9 nummers bevat, is op 180 gram zwart vinyl op LP uitgebracht in een gelimiteerde oplage van 300 stuks, waarvan de eerste 150 stuks gesigneerd en genummerd zijn door de band.
De CD uitgave bevat 2 extra nummers, terwijl er van de beperkte uitgave van de 3CD versie slechts 150 verschenen en deze bevat het album "Inside The Whale", het exclusieve live album "Live In London" (opgenomen tijdens het Games For May optreden), de single "Lisa Dreams" plus 2 bonus nummers en een interview met Icarus Peel en Crystal Jacqueline, waarbij het geheel verpakt is in een speciaal genummerd blik met waarzeggende vis.
Tevens werd de single "Lisa Dreams" in een beperkte oplage van 150 stuks op gekleurd vinyl speciaal voor leden van de Mega Dodo Records club geperst en deze is ook op zwart vinyl verschenen.
De single "Dr. Crippen's Waiting Room" van The Honey Pot is een voorloper van de 100ste vinyl uitgave van het Fruits De Mer label, dat sinds 2008 bestaat.
De 100ste uitgave is de 2LP "Ascending Scales" van The Honey Pot, die 12 december 2016, op gekleurd vinyl in een klaphoes verscheen en daarop staat een mix van klassieke en obscure psychedelische en progressieve rock covers plus nieuwe nummers.
Om dit heugelijke feit te vieren, vroeg Icarus Peel een aantal artiesten om medewerking aan hun album te verlenen en Dick Taylor (Pretty Things), James Lowe (Electric Prunes), Tom Newman (July), Peter Cook (July), Nick Saloman (The Bevis Frond), Adrian Shaw (The Bevis Frond), Anton Barbeau, Judy Dyble, Us And Them, Jack Ellister, Bruce Woolley (Buggles) en anderen spelen hierop mee.
Omdat het dubbel album snel uitverkocht was, besloot Keith Jones van Fruits De Mer Records het in een speciale editie als 3CD uit te brengen, waarbij CD 3 opnamen bevat, die niet op de eerste uitgave voorkomen.

Icarus Peel uit Devon, Engeland, maakte in 2009 zijn eerste solo CD album, getiteld "Tea At My Gaffe", die in 2010 gevolgd werd door "The Sunflower Army" en in 2013 door "Sing!".
Ook maakte hij in 2013 met de band The Honey Pot, die hij in 2010 oprichtte, het album "To The Edge Of The World" voor het Mega Dodo label en onder de naam Crystal Jacqueline And The Honey Pot, verscheen er een dubbele 7" vinyl single bij het Fruits De Mer label in 2014 en verder kwam er een song van de band op het album "Home For Christmas", waarvan de opbrengst voor een goed doel was.
Met Mordecai Smyth maakte Icarus Peel in 2014 de gelimiteerde 10" vinyl split LP "Barnburner" (Mega Dodo Records), waarbij elk 3 nummers speelt en de LP op blauw vinyl in een oplage van 250 stuks geperst is, waarvan de eerste 100 vergezeld zijn gegaan van een A3 kleuren poster + sticker.
Ook zijn nieuwe album "Forget-Me-Not Under Pussy Willow", dat 7 oktober 2016 via het Mega Dodo Records label verscheen, werd in een gelimiteerde editie van 250 stuks 180 gram zwart vinyl op LP uitgebracht en er verscheen een zeer beperkte oplage van 100 stuks als 4CD in een handgemaakte, individueel genummerde houten doos, die de geremasterde versies van "Tea At My Gaffe", "The Sunflower Army" en "Sing!" plus zijn album "Forget-Me-Not Under Pussy Willow" bevat.

Op 12 mei 2018 viert het Fruits De Mer Records label zijn tiende verjaardag in de King Arthur Pub te Glastonbury, waar The Honey Pot, Tir Na NÓg, Icarus Peel's Acid Reign, Anton Barbeau, Mark McDowell en Magic Bus optreden en speciaal daarvoor schreef Icarus Peel de song "Shining Diamonds" voor The Honey Pot.
Deze is samen met het nummer "Half Space" van Icarus Peel's Acid Reign in een zeer beperkte oplage van 80 stuks in een metalen kan op 5" single uitgebracht en wordt tijdens het optreden verkocht.

Op de A-kant van de single, "Shining Diamonds", hoor ik The Honey Pot een lekker in het gehoor klinkende dansbare poprock song spelen, waarin het tempo gemiddeld te noemen is en de muziek lichtelijk progressief en in Icarus Peel's Acid Rain krijg ik een geweldige swingende rock song voorgeschoteld, waarin de muziek gedomineerd wordt door het gitaarspel en de percussie.

De single The Honey Pot/Icarus Peel's Acid Rain - "Shining Diamonds"/"Half Space" bevat 2 heerlijke songs, die ik iedere liefhebber van zowel pop als rock ten volle kan aanraden.(Sorry, geen video beschikbaar)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





zondag 15 april 2018

Review: Nathan Hall & The Sinister Locals - Effigies + Mute Effigies Soundtracks (Pegasus Promotions/The Hip Replacement, 2018) (Psychedelische Pop)

Op 27 november 2017 verscheen het eerste solo album "Effigies" van de uit Cardiff, Wales, afkomstige Nathan Hall (Soft Hearted Scientists) - zang, akoestische gitaar, sologitaar, keyboards, piano, geluid effecten en bellen, waarop 12 nummers staan, via Pegasus Promotions en The Hip Replacement.
Op 6 april 2018 verscheen dit album nogmaals, maar dan met de instrunmentale uitvoeringen van de nummers, onder de naam "Mute Effigies Soundtracks" via Pegasus Promotions en The Hip Replacement en vermeldenswaardig is, dat dit album een extra nummer bevat en in eerste instantie alleen voor vrienden, de bandleden en hun familie bestemd was.
The Sinister Locals, die Nathan Hall - zang, sologitaar, keyboards, effecten en elektronica op deze albums bijstaan, zijn: Michael Bailey - basgitaar, Frank Naughton - drums, piano, elektronica, arrangementen voor orkest en effecten en Spencer Segelow - drums(4 nummers).

Het album "Effigies" start met "Everybody's Burning Effigies" en daarin speelt de band een schitterende psychedelische pop song, die een aanstekelijk ritme heeft en in de jaren 60 gemaakt had kunnen zijn (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door "Song For The Flowers", eveneens een prachtige jaren 60 gerelateerde psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna de band me "Plant Your Flag" voorschotelt en ik een heerlijke pop song te horen krijg, die een hoog meedein gehalte heeft.
In "The Sighing Song" zet de band me een verrukkelijk rustig licht psychedelische nummer voor en in "The Unholy Ghost" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende opgewekte pop song te horen, die diverse tempowisselingen heeft en in "Stained Glass Girl" laat Nathan Hall & The Sinister Locals me genieten van een vrolijk klinkende song, die subtiele tempowisselingen bevat en psychedelische invloeden heeft.
Daarna hoor ik "Spider Skin", een fantastische psychedelische pop song met een opgewekt ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt en deze wordt gevolgd door "Like A Setting Sun", een geweldige swingende aanstekelijke song, waarbij stil blijven zitten niet aan de orde is.
Dan volgt "Catacombs Of Camden Town", een uitstekende, vrij rustige, pop song met enkele subtiele tempowisselingen, die gevolgd wordt door "Your Name In Flames", een mooie rustige pop song, die psychedelische invloeden heeft.
Vervolgens hoor ik "We'll Go Walking (Please Don't Let Us Lose The Things That Make Us Who We Are)" en hierin speelt de band opnieuw zo'n aanstekelijke psychedelische pop song, die een hoog meezing gehalte heeft en in "Theme From 'The Hammond Pavilion'" krijg ik een kort stukje blaas muziek voorgezet.

Het eerste nummer van "Mute Effigies Soundtracks" heet "Everybody's Burning Effigies (Instrumental Version)" en daarin hoor ik de band een prachtige, licht psychedelisch nummer spelen, dat enkele tempowisselingen heeft en een aangenaam dansbaar ritme bevat, waarna "Song For The Flowers (Instrumental Version)" volgt en de band een uitstekend, vrij rustig, nummer ten gehore brengt en dit nummer wordt gevolgd door "Plant Your Flag (Instrumental Version)", waarin de band een heerlijk swingend nummer spelen, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Daarna schotelt Nathan Hall & The Sinister Locals me "The Sighing Song" voor en krijg ik een mooi rustig nummer te horen, dat gevolgd wordt door "The Unholy Ghost (Instrumental Version)" en hierin hoor ik de band een vrolijk swingend nummer spelen, dat enkele tempowisselingen heeft en licht psychedelische invloeden bevat, waarna "Stained Glass Girl (Instrumental Version)" volgt en ik een schitterend licht psychedelische uitvoering van dit nummer voorgezet krijg.
In "Spider Skin (Instrumental Version)" laat de band me genieten van een vrolijk klinkend licht psychedelisch nummer, dat swingt en in "Like A Setting Sun (Instrumental Version)" krijg ik een lekker in het gehoor klinkend nummer te horen, dat een dansbaar ritme heeft en in "Catacombs Of Camden Town (Instrumental Version)" zet Nathan Hall & The Sinister Locals me een prima rustig nummer voor, dat enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Dan hoor ik "Your Name In Flames (Instrumental Version)", waarin de band een schitterend rustig nummer speelt, dat lichte psychedelische invloeden heeft en gevolgd wordt door "We'll Go Walking (Please Don't Let Us Lose The Things That Make Us Who We Are) (Instrumental Version)", een geweldig licht psychedelisch nummer, dat een aanstekelijk ritme bevat, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Vervolgens schotelt de band me "Theme From 'The Hammond Pavilion'" voor en hoor ik een kort stukje blaas muziek en het laatste nummer "Song For The Flowers (Vocal Extract)" verrast de band me op een fantastisch stukje close harmony zang, dat a-capella gezongen wordt.

"Effigies" + "Mute Effigies Soundtracks" van Nathan Hall & The Sinister Locals zijn 2 uitstekende albums, die schitterende muziek bevatten en hoewel mijn voorkeur naar de gezongen versies uit gaat, is ook het instrumentale niet te versmaden en ik kan beide dus van harte aanbevelen, aan een ieder, die van psychedelische pop houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Us And Them - On Shipless Ocean (Mega Dodo Records, 2018) (Folk)

Us And Them is een Zweeds folk duo, dat bestaat uit: Britt Rönnholm - zang en Anders Hakanson - gitaar en synthesizer.
Het duo maakte in 2008 hun debuut met de CD “Based on a True Story”, die via het eigen Withdrawn Recordings label verscheen en vooraf gegaan werd door de EP's "Canning Oak" (2006), "Seagulls" (2006) en "Man O' Sand To Girl O'Sea" (2006), die eveneens via dit label werden uitgebracht.
Vervolgens bracht het Fruits De Mer label in 2009 de vinyl EP "Julia Dream Of All The Pretty Horses" uit, waarmee het duo lovende kritieken oogstte van Mojo en Record Collector, gevolgd in 2011 door de EP "Summerisle" (Fruits De Mer) en in 2012 bracht het Ritual Echo Records de EP "Walk Light" uit, waarna in 2014 de EP "By The Time It Gets Dark" (Fruits De Mer) verscheen.
Het Mega Dodo Records label bracht 23 oktober 2015 het album "Summer Green And Autumn Brown" op zowel 180 gram zwart vinyl uit in een beperkte oplage van 250 stuks, plus als CD digipack, maar ook verscheen er een gelimiteerde oplage van 100 stuks als 4CD, inclusief de 3 CD EP's, die via Fruits De Mer werden uitgebracht en was alleen maar via de Mega Dodo's Bandcamp pagina te koop, dus niet in de winkels.
Op 12 december 2016 is de 10" EP "Fading With The Dwindling Sun" op gekleurd vinyl via het Fruits De Mer Records label verschenen en deze bevat 5 songs, die Sandy Denny (Fairport Convention) zong, waarvan er 3 door haar geschreven zijn, plus 1 van Richard Thompson en een traditionele.
Vervolgens verscheen 20 januari 2017 hun volgende single, getiteld "When I Was Walking" via het Mega Dodo Records, in een beperkte oplage van 150 stuks op groen vinyl, die alleen bestemd was voor Mega Dodo Singles Club leden en 150 stuks op zwart vinyl voor alle andere liefhebbers.
Op 20 april 2018 verschijnt hun 7" vinyl single "From The Corner Of My Eye" / "The Iron Maiden" via Mega Dodo Records en bevat 2 digitale bonus downloads nummers "When Life Begins" en "All The Madman", waarop Astor Wolfe - zang, Dag Strömberg - dwarsfluit en Erik Håkansson - drums meespelen en deze wordt in een, met de hand genummerde, beperkte oplage van 250 stuks uitgebracht en op 15 juni 2018 verschijnt het tweede album van de band, getiteld "On Shipless Ocean" in een beperkte oplage op 180 gram licht blauw-groen zeekleurig vinyl en tevens als CD en digitale download via Mega Dodo Records.

Het album, dat 11 nummers bevat, begint met "The Trees And The Sky Above", waarin de band me een fantastische rustige folk song voorschotelt, waar ze patent op lijkt te hebben en dit nummer wordt gevolgd door de A-Kant van de single "From The Corner Of My Eye", een schitterende rustige folk song, die melodisch klinkt en prachtige samenzang bevat (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie), waarna "A New LIfe" volgt en ik opnieuw zo'n prachtige folk song te horen krijg, die in een traag tempo gespeeld wordt.
In "Lady Rachel" zet de band me een verrukkelijke rustige licht psychedelische folk song voor en in "Changes And Choices" speelt Us And Them een nogmaals een mooie rustige melodische folk song.
Daarna hoor ik "People Like Us", een geweldige melodische folk song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en aanzet tot dansen en gevolgd wordt door "Time", een afwisselende song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Verder hoor ik "Extract From The 17th Of November", een kort eentonig instrumentaal nummer, dat ruimtelijke psychedelische invloeden heeft en licht hypnotiserend klinkt, waarna de band "Tail" ten gehore brengt en hierin krijg ik een fantastische song voorgeschoteld, die lichte psychedelische invloeden bevat en in een rustig tempo gespeeld wordt.
Als toegift verrast de band me op 2 nummers, die niet op de hoes vermeld staan en de eerste daarvan is "She's Not Me" en ook in dit nummer speelt Us And Them een mooie melodische song, waar heerlijke samenzang zit en in het laatste nummer, "We Are Not Alone" zet de band me nogmaals zo'n song voor.

"On Shipless Ocean" van Us And Them is een schitterende plaat met prachtige rustige folk songs, die een genot voor het oor zijn en ik kan deze schijf dan ook sterk aanraden aan hen, die van dit genre houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl