maandag 26 september 2016

Review: The Orange Drop - Stoned In Love (Mega Dodo Records, 2016) (Psychedelische Pop)

The Orange Drop werd in Philadelphia, Amerika, opgericht en bestaat uit: Marc-Andre Basile - zang en sologitaar, Peter Stanko -  sologitaar, Matt Calhoun - basgitaar en Anthony Bove - drums.
De band liet zich muzikaal sterk inspireren door de dromerige psychedelische muziek en acid rock van eind jaren 60 en tevens vertoont hun muziek duidelijke  overeenkomsten met die uit Californië uit die periode.
Op 4 november 2016 verschijnt hun album "Stoned In Love" via het Mega Dodo Records label in een zeer beperkte oplage van 250 stuks op oranje vinyl op LP, maar ook zal het album op CD worden uitgebracht.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Juniper Pearl", waarin ik een prachtige rustige licht psychedelische pop song met dromerige zang te horen krijg, die gevolgd wordt door "The Curse Of Kukaku", eveneens een schitterende rustige psychedelische pop song, die na enkele minuten, na een zeer psychedelisch stuk, verandert in een progressieve rock song.
Daarna zet de band me "Make It Her, Forever" voor en hierin laat de band me genieten van een fantastische hypnotiserende psychedelische song, waardoor ik in hogere sferen terecht kom en ook dit nummer wordt in een niet al te hoog tempo gespeeld, waarna ik een cover van een Pink Floyd nummer hoor, getiteld "Julia Dream" en deze uitstekende uitvoering klinkt me als muziek in de oren.
Dan volgt het zeer psychedelische "Substance D', dat iets meer dan een minuut duurt en gevolgd wordt door "J'Admets", een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In "Hey Man" schotelt The Orange Drop me een aanstekelijke pop song voor, die een dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en in "Part 2" krijg ik een prachtig swingend instrumentaal stukje poprock voorgezet.
Het laatste nummer heet "If You Feel It" en daarin speelt de band een heerlijk swingend progressief rock nummer, waarin enkele prima tempowisselingen zitten.

"Stoned In Love" van The Orange Drop bevat 9 schitterende nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanbevelen aan iedere liefhebber van psychedelische muziek en de betere pop.




Review: Terminal Cheesecake - Dandelion Sauce Of The Ancients (Box records, 2016) (Stonerrock)

Terminal Cheesecake werd in 1988 te Londen, Engeland, opgericht door Gary Boniface, Russell Smith, Mick Parkin en John Jobbagy.
De band maakte in 1988 hun debuut EP "Bladdersack" via het Wiija label, waarna in 1989 de albums "Johnny Town-Mouse" en "V.C.L" via hetzelfde label op de markt gebracht werden.
Daarna werden opnamen gemaakt tijdens de John Peel Session (20 april 1990) en verschenen de albums "Angels In Pigtails" (Pathological, 1990), "Pearlesque Kings Of The Jewmost" (World Serpent Records, 1992) en "King Of All Spaceheads" (Jackass, 1994), voordat de band in 1995 uit elkaar ging.
Ook verschenen er in de periode 1989-1994 verscheidene singles, zoals: "Meathead (Clawfist, 1990) a split 7" met GOD, "Unhealing Wound" (World Serpent Records, 1991), "Gateau D’Espace" (Jackass, 1992) en "Oily Hot Knife" (Jackass, 1994).
In 2013 werd de band her opgericht met zanger (tevens samples) Neil Francis (Gnod) als vervanger voor Gary Boniface.
Verder bestaat de band uit: Russell Smith - sologitaar, basgitaar samples, Dave Cochrane - basgitaar, sologitaar en visuele aspecten, John Jobbagy - drums en samples en Gordon Watson - sologitaar, samples, basgitaar en effecten.
In de nieuwe bezetting werden het live album "Cheese Brain Fondue (En Concert Á L'Embobineuse, Marseille)" en de shaped 7" eenzijdig afspeelbare flexi single "Ginge Le Geezer" (limited edition) in 2015 via Artificial Head Records And Tapes uitgebracht.
Hun album "Dandelion Sauce Of The Ancients", dat 11 november 2016 door Box Records op oranje gespetterd gekleurd vinyl wordt uitgebracht, werd in de Runway Studios en Bear Bites Horse Studios opgenomen en bevat 7 nummers.

Het album start met "Birds In 6/8", waarin ik de band een heerlijke stevige swingende mix van stoner, elektro, dance en invloeden van PIL hoor maken, die gevolgd wordt door "Poultice", een schitterende licht psychedelische progressieve rock song met een hypnotiserend ritme en ook dit nummer heeft invloeden van de muziek van PIL.
Daarna zet de band me "The Winding Path" voor en hierin laat Terminal Cheesecake me genieten van een geweldige mix van stoner, noise en hypnotiserende ritmes, die swingt als een trein en me doet denken aan de muziek van Gnod, waarna "Dandelions" volgt en ik een fantastisch zwaar traag stonerrock nummer voorgeschoteld krijg.
Dan hoor ik "Mr. Wipey's Daytrip To Guilford Haven", een korte langzame licht psychedelische song met progressieve rock en stoner invloeden, die tevens experimenteel klinkt.
In "Song For John Pt. 1" schotelt de band me opnieuw zo'n lekker in het gehoor klinkende hypnotiserende stonerrock song voor (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie) en in "Lord Jagged (The Chemical Teacake Quintet)" krijg ik een heftige mix te horen van noise en experimentele muziek.

"Dandelion Sauce Of The Ancients" van Terminal Cheesecake is schitterend album, waarvan ik van begin tot eind genoten heb en dat ik elke liefhebber van stonerrock en hypnotiserende ritmes kan aanraden.




Review: Datura4 - Hairy Mountain (Alive Natural Sound, 2016) (Rock)

Datura4 werd in 2011 te Fremantle, Australië opgericht door Dom Mariani - zang en sologitaar en Greg Hitchcock - zang en sologitaar.
Dom speelde eerder in de legendarische garagerock bands The Stems en DM3 en Greg in You Am I en New Christs.
Samen met Stu Loasby - basgitaar en Warren Hall - drums, die in The Drones speelde vormen ze de band, waarmee ze al snel een goede reputatie met hun live optredens opbouwden in hun woonplaats.
Hun debuut album,"Demon Blues", met een fantastische psychedelische hoes, die door Joshua Marc Levy van Asheville Art Family is gemaakt, is in juli 2015 door het Alive Natural Sound Records label uitgebracht en ook hun nieuwe album "Hairy Mountain", dat 28 oktober 2016 wordt uitgebracht, verschijnt op dit label, waarbij het hoesontwerp opnieuw van Joshua Marc Levy komt, terwijl het album zowel op CD als in een zeer beperkte oplage van 150 stuks op 180 gram gekleurd vinyl uit komt.

"Hairy Mountain" bevat 10 nummers, waarvan "Fools Gold Rush" het eerste is en hierin hoor ik de band een schitterende psychedelische progressieve rock song spelen, waar tevens een hypnotiserend ritme in zit en dit nummer wordt gevolgd door "Trolls", een lekker in het gehoor klinkende swingende stevige rock song, die enkele prima tempowisselingen bevat.
Daarna zet de band me "Uphill Climb" voor, waar een aanstekelijk uptempo ritme in zit, terwijl de swingende muziek blues invloeden heeft, zodat stil zitten niet aan de orde is.
Dan volgt "Mary Carroll Park", een uitstekende rock & roll song met blues invloeden, die swingt als een trein, waarna ik de titel song "Hairy Mountain" te horen krijg, waarin Datura4 me een stevige rock song voorzet, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en tegen het eind een stuk sneller en ruiger wordt.
In "Greedy World" schotelt de band me een verrukkelijke aanstekelijke swingende rock song met een hoog mee zing gehalte voor, waarbij stil zitten geen optie is en in "Confide In Me" laat de band me opnieuw genieten van een swingende rock song, waar lichte blues invloeden en een zeer dansbaar ritme in zitten.
Vervolgens hoor ik "Too Much (Or Not Enough)", een uitstekende swingende rock song met een swingend dansbaar ritme, "Something To Hide", eveneens een heerlijke swingende rock song met een aanstekelijk ritme en enkele prima tempowisselingen en "Broken Path", een fantastische pop rock song, die een zeer aanstekelijk ritme heeft, waardoor ik opnieuw op mijn stoel zit mee te swingen.

"Hairy Mountain" van Datura4 bevat 10 lekker in het gehoor klinkende nummers, waarmee de band me van begin tot eind heeft weten te boeien en ik kan iedere liefhebber van rock muziek deze schijf dan ook van harte aanbevelen.




Sorry, nog geen video beschikbaar.

maandag 19 september 2016

Review: Electric Moon - The Doomsday Machine (Sulatron, 2016) (Stonerrock)

Electric Moon uit Fulda, Hessen, Duitsland, ontstond toen multi-instrumentalist Sula Bassana - gitaren, effecten en orgel ging samen spelen met Komet Lulu - basgitaar, effecten en zang en Berni - drums.
Eerdere projecten van Sula waren o.a. Liquid Visions, Südstern 44, Interkosmos en Zone Six, maar ook maakte hij diverse solo- CD's en enkele met Modulfix.
De eerste officiële CD van Electric Moon, Lunatics" verscheen in 2009 via Nasoni Records en drummer Berni, met wie de CD-R "First Takes" gemaakt werd, was toen reeds vervangen door Pablo Carneval.
Daarna volgden meer releases, "Lunatics Revenge" met drummer Pablo Carneval (Nasoni, 2011), Inferno met drummer Alex (Sulatron, 2011), "The Doomsday Machine"  met drummers Pablo Carneval en Alex (Nasoni, 2011) en de split LP met de Franse band Glowsun, "Sun And Moon" (Sulatron, 2011).
Verder verschenen er via Sulatron enkele CD-R uitgaven in zeer beperkte oplage, zoals: "Live At Epplehaus 2010" (2010), "Live At Immerhin" (2011), "Flaming Lake" (2011) "Live At Sulatron Label Night" (2011) en "Cellar Space Live Overdose" (2012), waarop Alex de drummer weer was.
Hun nieuwe drummer heet Marcus Schnitzler, die ook de drummer van de spacerock band The Spacelords is en met hem werd de CD/2LP "Mind Explosion" opgenomen.
Op de 2LP/CD "Mind Explosion", die in 2013 aan het eind van de "Electric Moon Heading To South Tour 2013" tijdens het optreden in de Graf Hugo te Felkirch, Oostenrijk met slechts een stereo microfoon werd opgenomen, is Electric Moon live te beluisteren en de in 2014 verschenen 2LP "Lunatics + Lunatics Revenge" is een gelimiteerde uitgave (500 stuks) van de eerste 2 CD's.
"Theory Of Mind" werd in februari 2014 in de Kosmodrom te Heidelberg opgenomen en is 11 juni 2015 verschenen als 2LP in een oplage van 1000 stuks op zwaar zwart vinyl en als CD, waarbij het artwork zoals gewoonlijk weer door Lulu Artwork verzorgt is en de mastering door krautrock legende Eroc is gedaan.
In 2011 bracht Electric Moon hun live album "Flaming Lake" op de CD-R uit en deze was binnen de kortst mogelijke tijd uitverkocht, zodat er in 2015 werd besloten deze opnieuw uit te brengen, maar dit maal als gewone CD en als dubbel LP op 140 gram vinyl, waarbij LP 1 blauw en LP 2 oranje is, terwijl beide platen in een enkele hoes zitten.
De muzikanten, die op het album, dat slechts 4 nummers bevat en op 3 december 2015 uit komt, spelen zijn: Sula Bassana - sologitaar, effecten en elektrische stullenbox, Komet Lulu - basgitaar en effecten, Alex - drums (1-3) en Phillipp - drums (4).
Het in 2011 door Nasoni verschenen album "The Doomsday Machine" is 15 september 2016 via het Sulatron label in een nieuwe hoes uitgebracht, die gemaakt is door Lulu Artwork en Ulla Papel en bevat 5 nummers.

Het eerste nummer van het album, dat ook deze keer door krautrock legende Eroc is gemasterd, heet "Doomsday Machine" en daarin hoor ik de band een bijna 20 minuten durende stoner rock song spelen, die met langzame zware klanken en dromerige zang begint, waarna de gitaar met veel fuzz gespeeld wordt, het tempo iets opgevoerd en de muziek een licht hypnotiserend karakter krijgt, waarna de band net over de helft van het nummer het roer om gooit en gaat experimenteren, om tegen het einde terug te keren naar het zware langzame stoner rock tempo.
Daarna zet de band me het kortste nummer "Kleiner Knaller" voor en daarin krijg ik een lekker in het gehoor klinkend swingend stukje hypnotiserende rock te horen, waarin het tempo langzaam wordt opgevoerd en het gitaarspel steeds heftiger wordt.
Dan volgt "Spaceman", een geweldige mix van acid rock, stoner en spacerock, die uptempo begint en vrij heftig en licht hypnotiserend klinkt om tegen het einde een stuk rustiger gespeeld te worden. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Stardust Service" gaat Electric Moon verder met het maken van hun heerlijke stonerrock, waarin diverse tempowisselingen zitten en deze wordt gemixt met krautrock en een hypnotiserend ritme.
Het laatste nummer heet "Feigenmonolog" en hierin laat de band me opnieuw genieten van een fantastisch stevig stonerrock nummer met een licht hypnotiserend ritme, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarbij er flink veel fuzz op de gitaar zit en tevens spacerock invloeden te horen zijn.

"The Doomsday Machine" van Electric Moon bevat 5 schitterende nummers, die samen bijna 80 minuten duren en het beluisteren meer dan waard zijn, waardoor ik iedere liefhebber van dit genre deze schijf van harte kan aanraden.




Review: Kuma - Chapter One (Fourtwenty Records, 2016) (Rock)

Kuma werd in Bergamo, Italië opgericht door 3 muzikanten, die al geruime tijd in de Italiaanse muziek scene actief zijn.
Dat zijn: Nicola Gualandris - sologitaar, Mauro Galbiati - baritongitaar en lap steelgitaar en Jacopo Moriggi - drums.
De band combineert diverse stijlen muziek, zoals jazz, funk, psychedelische rock en noise en speelt tevens improvisaties, waardoor er een verrassend stuk muziek ontstaat.
Kuma nam hun debuut album "Chapter One", dat 7 oktober via Fourtwenty Records verschijnt, binnen 3 dagen op in hun tot opname studio omgebouwde oefenruimte.

Het album bevat 7 nummers, waarvan "Relax For A While" het eerste is en daarin krijg ik een traag startend nummer te horen, waarin de muziek rustig klinkt en gaandeweg steviger wordt, waarbij het tempo ook iets opgevoerd wordt en er een geweldig stuk stonerrock ontstaat, dat iets over de helft verandert en ik, tot het einde van het nummer, het geluid van een rijdende trein voorgezet krijg.
Daarna speelt de band "Traveling To The Factory Marker" en hierin schotelt de band me een lekker in het gehoor klinkend swingend stonerrock nummer voor, dat voor korte tijd psychedelisch wordt, waarna de band overschakelt naar een ander ritme, dat tevens licht hypnotiserend klinkt en ik opnieuw een heerlijk swingend stuk rock te horen krijg.
Dan volgt "Kammut", waarin de band een uitstekend rock nummer ten gehore brengt, dat diverse tempowisselingen bevat en nadat het nummer gestopt is, laat de band me een kleine minuut een lekker stukje piano muziek horen, waarmee afgesloten wordt (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie), om te vervolgen met "The Pond's Duck", een stevig rock nummer, dat swingt en in de laatste minuut verandert, waarbij ik een drumsolo te horen krijg.
In "Belzebu" zet Kuma me een stevig rock nummer voor, dat enkele prima tempowisselingen en invloeden uit de hardrock en psychedelische rock heeft en in "Poor Man" laat de band me genieten van een mix van blues en rock, die tegen het eind verandert in een rustig stukje gitaarspel en in het laatste nummer "Rubber Blues" krijg ik opnieuw een geweldige lekkere mix van stonerrock en blues te horen, die diverse tempowisselingen bevat.

Het debuut album "Chapter One" van Kuma bevat 7 heerlijke nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan elke liefhebber van rock muziek deze schijf dan ook van harte aanbevelen.




zondag 18 september 2016

Review: Astral Son - Mind's Eye (Sulatron, 2016) (psychedelisch)

Leonardo 'Soundweaver' Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 25 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket,  Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike   Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan).
Onder de naam Astral Son bracht hij 2 albums op vinyl via het Headspin label uit.
Dat waren "Gurumaya" in 2014 en "Silver Moon" in 2015 en deze verschenen tevens als digitale download, terwijl "Silver Moon" in 2016 ook via het Sulatron label op CD werd uitgebracht.
Zijn nieuwe album, dat 7 oktober 2016 op CD door Sulatron wordt uitgebracht, heet "Mind's Eye" en komt tevens op LP uit via het Headspin label.

"Mind's Eye" bevat 8 nummers, waarvan "Time For Change" het eerste is en daarin hoor ik Astral Son een fantastische swingende psychedelische song ten gehore brengen, die spacerock en krautrock invloeden bevat, in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme heeft, waarmee hij me in de ban van zijn muziek weet te houden.
Daarna krijg ik "Brainstorm" voorgeschoteld, waarin hij een verrukkelijke mix maakt van krautrock en psychedelische rock en het thema van de televisie serie "Knight Rider" in verwerkt heeft en dit nummer wordt gevolgd door "The Way", een heerlijke rustige hypnotiserende psychedelische song, die me lichtelijk aan de muziek van die van de Zweedse band In The Labyrinth doet denken.
Dan hoor ik "See Your Self", een lekker in het gehoor klinkende swingende psychedelische song, die enkele prima tempowisselingen bevat en behalve spacerock, ook invloeden van de muziek van The Beatles heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), om gevolgd te worden door "Dream", dat zeer psychedelisch begint, waarna ik een schitterende rustige dromerig klinkende  song voorgezet krijg, die tegen het einde heftiger wordt en over gaat in de titel song "Mind's Eye".
Hierin laat Astral Son me bijna 10 minuten genieten van een geweldige psychedelisch rock song, die een zeer hypnotiserend ritme bevat, dat me in een licht trance brengt, waardoor ik als het ware de muziek ingezogen wordt en dit nummer loopt over in "The Observer", een uitstekende rustige song, waarin lichte spacerock invloeden zitten en in het laatste nummer, dat "This Trip" heet, schotelt hij me opnieuw zo'n prachtige psychedelische song voor.

"Mind's Eye" van Astral Son bevat 8 geweldige psychedelische songs, waarmee hij me van begin tot einde in de ban van zijn muziek heeft weten te houden en ik kan dit album dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van psychedelische muziek.




maandag 12 september 2016

Review: Greg 'Stackhouse' Prevost - Universal Vagrant (Mean Disposition Records, 2016) (Rock)

Greg Prevost, uit Rochester, New York, begon halverwege de jaren 70, toen hij als zanger / gitarist in bands speelde als Dr.Electro & His Psychedelic Retards, Distorted Levels, Tar Babies en Cutdowns, die allemaal minimaal een single uit brachten.
Daarna richtte hij samen met de toen 16 jarige Andy Babiuk de garagerock band The Chesterfield Kings op, die diverse LP's en singles uit brachten, waarvan de eerste, "I Ain't No Miracle Worker"/ "The Heards 1967", op hun eigen label Living Eye Records, slechts in een zeer beperkte oplage van 500 stuks.
Na hun laatst verschenen CD uit 2009 besloot Greg een solo CD te maken en het resultaat heet "Mississippi Murderer" (2013), die een half jaar daarvoor voorafgegaan werd door de 7 inch vinyl single "Mr. Charlie", die via het Mean Dispotion Records label werd uitgebracht, waarop hij akoestische blues speelt.
Voor "Mississippi Murderer" vroeg hij enkele vrienden hem daarbij te helpen en de band die op deze uitgave te horen is, bestaat uit: Greg Prevost - zang, solo- slide-national steel- en akoestische gitaar, mondharmonica, maracas en tamboerijn, Zachery Koch - drums en tamboerijn, Alex Patrick - basgitaar, tamboerijn en zang en Keenan Bartlett - piano.
Op zijn nieuwe CD "Universal Vagrant", dat 28 oktober 2016 zowel op CD als op LP uit komt, spelen beide heren opnieuw mee, terwijl ook Keenan Bartlett - piano en Hammond B3 orgel van de partij is en tevens zijn Andrea Agostinelli, Genevieve Scrivens en Mikaela Davis op 1 nummer als achtergrond zangeressen te horen.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "Moanin' The Blues" en daarin hoor ik Greg een schitterende bluesrock song ten gehore brengen, waarbij de muziek en zang me sterk doet denken aan die van The Rolling Stones en deze song wordt gevolgd door "Gin-Soaked Time Warp", een uitstekende rustige bluesrock song, waar diverse tempowisselingen in zitten.
Daarna krijg ik "Digned D.C." voorgezet en ook hierin speelt Greg een rustig nummer, waarin de muziek me lichtelijk aan die van "The House Of The Rising Sun" doet denken, waarna "Evil On My Mind" volgt en ik een lekker in het gehoor klinkende bluesrock song voorgeschoteld krijg, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en tegen het einde progressiever en iets sneller wordt.
Dan zet Greg me "Mean Red Spider" voor en hoor ik opnieuw een prima rustige bluesrock song, die gevolgd wordt door "Shot Of Rock & Roll", een swingende uptempo rock & roll song met bluesrock invloeden, om opnieuw een erg mooie rustige song te spelen, getiteld "Lord Shine A Light On Me", waarin de muziek naar de gospel neigt en hij begeleid wordt door de 3 zangeressen, die als achtergrond koor fungeren.
In "Shitkicker Blues" laat hij me nogmaals genieten van een rustige bluesrock song, waarin het tempo tegen het einde wordt opgevoerd en in "Hayseed Riot" hoor ik een swingende uptempo rock song en in het laatste nummer "Codine" speelt Greg een prachtige rustige bluesrock song, waarin een licht hypnotiserend ritme zit.

"Universal Vagrant" van Greg 'Stackhouse' Prevost bevat 10 lekker in het gehoor klinkende songs, die bij liefhebbers van bluesrock, The Chesterfield Kings en The Rolling Stones zeker in de smaak zullen vallen en ik kan hen deze schijf dan ook van harte aanbevelen.




Sorry, er is nog geen video beschikbaar.